انواع کلاس خودروها (قسمت 2)

  نظر شما کاربران گرامی را به قسمت دوم این موضوع جلب می‎کنیم. باشد که بتوانیم نقش کوچکی در بالابردن دانش خودرویی شما عزیزان ایفا کنیم.

 

خودرو اسپرت (Sport car)

برای اتومبیل اسپرت تعریف خاصی وجود ندارد. ولی اغلب به خودروهایی اطلاق می‎شود که دارای شتاب و هندلینگ بالا هستند و البته برخی برای انواع دو نفره این لقب را به‎کار می‎برند. درکل به خودروهایی که دارای دو صندلی و دو درب بوده و دارای قدرت مانور بالا و وزن پایین می‎باشند، اسپرت می‎گویند. برای این کلاس نیز می‎شود از پورشه 911 نام برد.

 

جی‎تی (Grand tourer)

جی‎تی‎ها بزرگ‎تر، قدرت‎مند‎تر و سنگین‎وزن تر از اتومبیل‎های اسپرت هستند واغلب دیفرانسیل عقب می‎باشند. شاخصه دیگرشان این است که در بحث سرنشینان، 2+2 هستند. یعنی 2 صندلی با ابعاد و فضای کافی در جلو  دارند ولی در عقب فضا بسیار کم است و فقط دو نفر به سختی و فقط در مسافت‎های کوتاه می‎توانند از آن بهره گیرند. جی‎تی‎ها از اسپرت‎ها گران‎قیمت‎تر هستند ولی نه به اندازه سوپرخودروها. آستون مارتین DB9 نمونه بارز یک GT است.

 

سوپرخودرو (Supercar)

اصطلاح سوپرخودرو به اتومبیل‎هایی اطلاق می‎شود که دارای قابلیت‎های فوق‎العاده و کارایی بسیار بالا می‎باشند. اسطوره این گروه بوگاتی ویرون است.

 

ماسل‎ کار (Muscle car)

 به دسته‎ای از اتومبیل‎های دیفرانسیل عقب با موتور هشت سیلندر خورجینی که در آمریکا تولید می‎شود ماسل کار می‌‎گویند که اغلب دو درب نیز هستند. ماسل کارها همچنان در استرالیا تولید می‎شوند که از ‎میان آن‎ها می‎توان به فورد فالکون اشاره کرد. برای نمونه کلاسیک این گروه نیز می‎شود از پونتیاک GTO نام برد.

 

پونی کار (Pony car)

این اصطلاح نیز به گروهی از خودروهای آمریکایی اطلاق می‎شود که جمع و جور و مقرون به صرفه است و الهام گرفته از طراحی فورد موستانگ 1964 می‎باشد. شورولت کامارو نیز در این گروه جای می‎گیرد.

 

کروک (Convertible)

به اتومبیلی که دارای سقف قابل جمع شدن باشد کانورتیبیل یا همان کروک می‎گویند. البته Cabriolet یا Roadster نیز از نام‎های دیگر این کلاس از خودرو می‎باشند. برای مثال هوندا S2000 یک کروک است.

 

آف‎رود (Off-Road)

به اتومبیل‎های دودیفرانسیل شاسی بلند، آف‎رود می‎گویند. این کلاس نیز متشکل از 2 عضو می‎باشد.

1) اس‎یو‎وی (SUV)

اس‎یو‎وی (Sport Utility Vehicle) به خودروهای دودیفرانسیلی می‎گویند که نسبت به اتومبیل‎های دیگر، ارتفاع زیادی از سطح زمین داشته و توانایی عبور از جاده‎های ناهموار را دارند. لندروور دیسکاوری را می‎توان برای نمونه مثال زد.

2) کراس‎اور (Crossover)

کراس‎اور‎ها در حقیقت مابین استیشن و اس‎یو‎وی هستند و تمام توانایی‎های یک ‎ُُSUV را ندارند و ارتفاع‎شان از سطح زمین نیز کم‎تر است. بی‎ام‎و X6 نمونه شاخص در میان این گروه است.

 

چند منظوره (MPV)

خودروهای چند منظوره (Multi-purpose vehicles) که به آن‎ها مینی ون نیز می‎گویند، از ون کوچک‎تر بوده و برای جا‎به‎جایی مسافر و یا بار طراحی گردیده‎اند. مثلاً فورد C-Max یک مینی ون است.

 

ون یا کمپر (Van or Camper)

یک ون‎ از نظر ابعاد از یک MPV بزرگ‎تر بوده و گنجایش حمل بار یا مسافر بیش‎تری دارد. در بعضی موارد به آن‎ها مینی‎بوس هم گفته می‎شود. به این کلاس در آمریکا کمپر نیز اطلاق می‎شود. البته کمپر‎ها در اصل مجهزتر و دارای امکانات رفاهی بیشتری هستند و بیش‎تر مناسب سفرهای طولانی می‎باشند. از پیشکسوتان این کلاس می‎توان از فولکس‎واگن ترانسپورتر نام برد که جزء برترین‎ها و پرفروش‎ترین‎های این گروه در سراسر دنیا می‎باشد.

همانطور که دیدید کلاس‎های خودرویی بسیار متنوع است و هر شهروند بسته به میزان نیاز خود می‎تواند به راحتی مناسب‎ترین گزینه را انتخاب کند. متاسفانه در کشور ما این حق انتخاب بسیار محدود است. راستی اگر بخواهید سفری به شمال کشور داشته باشید ترجیح می‎دهید با کاروان سایپا سفر کنید یا پراید سفری؟ شاید هم پژو 405 استیشن را ترجیح دهید! البته متاسفانه یا خوشبختانه این خودروها در اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 شمسی و به تعداد بسیار محدود  تولید می‎شده‎اند و دیگر در دسترس نیستند!